پیشبینیهای ۲۱۰ ویژگی مقاومت ضدمیکروبی تا ۲۰۵۰
- لینک مفید:دانشمندان ویروس مصنوعی را برای مبارزه با ابرمیکروبها ساختند
- بیشتر بدانید:مادهای که قادر به از بین بردن ابرمیکروبهای بیمارستانی است، پتانسیل مبارزه مؤثر با عفونتهای باکتریایی را نیز دارد
- بیشتر بخوانید:ساخت نانوذرات ضد باکتری از عصارههای گیاهی
پیشبینیهای ۲۱۰ ویژگی مقاومت ضدمیکروبی تا ۲۰۵۰
مقاومت ضدمیکروبی (AMR) یکی از فوریترین تهدیدهای بهداشت عمومی جهانی محسوب میشود و کارشناسان پیشبینی میکنند که AMR میتواند بین سالهای 2025 تا 2050 باعث مرگ 39 میلیون نفر شود.
AMR یک مشکل واحد نیست، بلکه شامل ژنها، عوامل بیماریزا، میزبانها و عوامل محیطی مختلفی میشود.
یک مطالعه جدید که در Cell Genomics منتشر شده است، از یادگیری ماشینی و پیشبینی برای شناسایی عوامل ژنتیکی یا "ویژگیهای" مرتبط با مقاومت دارویی در عوامل بیماریزا که به احتمال زیاد به تهدیدهای آینده تبدیل میشوند و کدامها ممکن است با گذشت زمان کاهش یابند، استفاده کرد.
درک اینکه کدام ویژگیهای مقاومت دارویی به احتمال زیاد گسترش مییابند، میتواند به هدف قرار دادن مداخلات و سرمایهگذاریهای آینده به سمت تهدیدهای پرخطر کمک کند.
محققان 16 گونه باکتریایی را که توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) به عنوان عوامل بیماریزای با اولویت حیاتی شناسایی شدهاند، از جمله کلبسیلا، آسینتوباکتر و اشریشیا کلی، که با مرگ و میر بالا و گزینههای درمانی محدود مرتبط هستند، تجزیه و تحلیل کردند.
این تحقیق دادههای جمعآوریشده از ۱۲۷ کشور را تجزیه و تحلیل کرد و شامل سه مرحله اصلی بود. ابتدا، محققان بیش از ۴۵۰۰۰ ژنوم از ۱۶ گونه باکتریایی و دادههای AMR را با استفاده از یادگیری ماشینی تجزیه و تحلیل کردند تا مشخص کنند کدام ژنهای مقاومت واقعاً با مقاومت آنتیبیوتیکی مرتبط هستند.
دوم، این تیم بیش از ۱۰۰۰ شاخص محیطی، بهداشتی و اجتماعی-اقتصادی، از جمله فقر، آب و هوا و روند مراقبتهای بهداشتی را بررسی کرد تا بفهمد که چگونه این عوامل جهانی ممکن است در آینده تغییر کنند.
در نهایت، محققان این روندهای جهانی را با الگوهای مقاومت مرتبط کردند تا مشخص کنند کدام ویژگیهای مقاومت ضدمیکروبی بیشترین ارتباط را با تغییرات محیطی و اجتماعی-اقتصادی آینده دارند و به آنها اجازه میدهند تهدیدات مقاومتی را که به احتمال زیاد تا سال ۲۰۵۰ افزایش مییابند، پیشبینی کنند.
تجزیه و تحلیلها نشان داد که ۲۱۰ ویژگی مقاومت ضدمیکروبی خاص پاتوژنها وجود دارد که پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰ افزایش یابند.
سپس این ویژگیهای مقاومت بر اساس عواملی از جمله وجود آنها در پاتوژنهای دارای اولویت سازمان بهداشت جهانی، توانایی آنها در جابجایی بین باکتریها و وقوع آنها در میزبانهای متعدد، به ۳۲ تهدید پرخطر محدود شدند.
این ۳۲ تهدید به شدت با شیوع آینده مرتبط بودند و با محرکهای کلیدی از جمله مرگ و میر، فقر، دسترسی به مراقبتهای بهداشتی و تراکم جمعیت مرتبط بودند.
نابرابری اجتماعی-اقتصادی و شرایط زندگی، مانند ازدحام جمعیت و دسترسی به بهداشت، به عنوان پیشبینیکنندههای اصلی افزایش مقاومت ضدمیکروبی ظاهر شدند.
این مطالعه همچنین نشان میدهد که مکانیسمهای مقاومت با بالاترین ریسک اغلب بسیار متحرک هستند و به آنها اجازه میدهند به سرعت در بین باکتریها، حیوانات و انسانها گسترش یابند.
پروفسور تانیا دوتورینی، استاد هوش مصنوعی در علوم در کالج کینگ لندن و نویسنده ارشد این مقاله، گفت: «تحقیقات ما از یک رویکرد چند مقیاسی و چند وجهی استفاده میکند که قبلاً هرگز به این شکل اعمال نشده است. با شناسایی اینکه کدام ویژگیهای مقاومتی در حال افزایش هستند، در کجا گسترش مییابند و چه چیزی آنها را هدایت میکند، میتوانیم نظارت، سیاستگذاری و مداخلات را در مورد تهدیداتی که به احتمال زیاد در آینده بر سلامت جهانی تأثیر میگذارند، بهتر هدف قرار دهیم.»
«کاهش مصرف آنتیبیوتیک به تنهایی کافی نخواهد بود. مقابله با مقاومت دارویی نیازمند مداخلات ساختاری در زمینه نابرابری، بهداشت، تغذیه و عدالت در سلامت در کنار نظارت است. ما معتقدیم که یافتههای ما نقشه راهی برای مداخلات هدفمند مقاومت دارویی ارائه میدهد.»
محققان امیدوارند که این یافتهها به هدایت استراتژیهای نظارت جهانی در آینده کمک کند و از رویکردهای هدفمندتر برای مقابله با مقاومت دارویی پشتیبانی کند.
سادهانا شارما، سرپرست AMR در BBSRC، گفت: «این مطالعه مهم، ارزش یک رویکرد کل سیستمی را نشان میدهد که ژنومیک، یادگیری ماشینی پیشرفته و دادههای اجتماعی-اقتصادی جهانی را برای درک بهتر پیچیدگی الگوهای مقاومت دارویی ادغام میکند.»
«با شناسایی ویژگیهای مقاومتی که احتمالاً تا سال ۲۰۵۰ پدیدار میشوند، از تغییر از اقدام واکنشی به اقدام پیشگیرانه پشتیبانی میکند و به هدایت منابع به سمت تهدیدهای پرخطر کمک میکند. با تشخیص محل تمرکز این خطرات، میتوانیم تلاشها را برای کاهش آنچه که همچنان یکی از جدیترین تهدیدها برای سلامت عمومی جهانی است، بهتر هماهنگ کنیم.»
تاریخ:1405/3/24
