نانوذرات نوری برای شناسایی و نابودی بقایای سرطان مغز
- بیشتر بخوانید:دارورسانی به مغز از طریق اسپری بینی
- بیشتر بدانید:نانوذرات میتوانند ایمونوتراپی(ایمن درمانی) سرطان را تقویت کنند
- لینک مفید:نانوذرات میتوانند در درمان سکته مغزی کمک کنند
نانوذرات نوری برای شناسایی و نابودی بقایای سرطان مغز
مقدمه:(محققان دانشگاه فناوری سیدنی و دانشگاههای هاروارد و هنان، نانوذرات هوشمندی توسعه دادهاند که میتوانند همزمان به جراحان در شناسایی سلولهای باقیمانده گلیوبلاستوما و درمان آنها پس از جراحی کمک کنند.)
گلیوبلاستوما تهاجمیترین نوع سرطان مغز است. درمان آن دشوار است زیرا سلولهای تومور به بافت اطراف مغز نفوذ میکنند و برداشتن کامل سرطان بدون آسیب رساندن به بافت سالم را برای جراحان دشوار میکند.
درمان به دلیل سد خونی-مغزی که میزان رسیدن داروها و پرتودرمانی به مغز را محدود میکند، پیچیدهتر نیز میشود. همه این عوامل در میزان بقای پنج ساله تنها حدود ۷٪ نقش دارند.
محققان دانشگاه فناوری سیدنی (UTS)، دانشگاههای هاروارد و هنان یک پلتفرم نانوزیم "دوگانه" را کشف کردهاند به نام (نانو ذرات هوشمند) که برای حل هر دو مشکل با یک ابزار واحد طراحی شده است.
این یافتهها در Science Translational Medicine منتشر شده است.
دکتر بینگیانگ شی، استاد ارشد نانوپزشکی در دانشکده مهندسی برق، مکانیک و زیستپزشکی در UTS، گفت: "ما یک ماده واحد را مهندسی کردهایم که دو کار را به ترتیب انجام میدهد. این یک راهنمای دقیق برای جراح در طول عمل و سپس یک درمان پاکسازی هدفمند پس از آن است."
یک ورق اتمی با دو نقش
این پلتفرم حول یک ورق فوق نازک دو بعدی ساخته شده است که با اتمهای جداگانه قرار گرفته و با استفاده از تکنیکی برگرفته از صنعت نیمهرسانا، یکی یکی رسوب داده میشوند. این طراحی در مقیاس اتمی به این ماده دو عملکرد قابل تغییر میدهد: تصویربرداری در حین جراحی و فتوتراپی پس از جراحی، که هر دو توسط همان نور نزدیک به مادون قرمز فعال میشوند.
شی گفت: "در طول جراحی، این ماده به عنوان یک عامل تصویربرداری بسیار حساس عمل میکند. یک رنگ فلورسنت مهندسی شده روی این ورق، تحت طول موج نزدیک به مادون قرمز نامرئی برای چشم غیرمسلح میدرخشد و به جراحان اجازه میدهد تا خوشههای سلولی تومور منفرد را به کوچکی ۴۴ میکرومتر ببینند، وضوحی فراتر از ابزارهای تصویربرداری بالینی فعلی. یک مولکول هدفگیری متصل به این ماده همچنین به آن کمک میکند تا از سد خونی مغزی عبور کند و به طور خاص در سلولهای گلیوما تجمع یابد."
او گفت: "پس از برداشتن تومور قابل مشاهده، همان ماده به داخل حفره جراحی تزریق میشود و با همان طول موج نور برای فتوتراپی پس از عمل دوباره فعال میشود."
اتمهای پلاتینیوم، پراکسید هیدروژن خود تومور را به اکسیژن تبدیل میکنند و با محیط کماکسیژن که معمولاً سلولهای سرطانی را از درمان محافظت میکند، مقابله میکنند، در حالی که نور همزمان گرما و مولکولهای واکنشپذیری تولید میکند که سلولهای سرطانی میکروسکوپی را که جراحی نمیتواند به آنها برسد، از بین میبرد.
نتایج امیدوارکننده، با آزمایشهای انسانی پیش رو
در مدلهای موشی گلیوبلاستوما، این رویکرد عود تومور را پس از جراحی میتوان سرکوب کرد و در حیوانات تحت درمان، در مقایسه با بقای ۴۲ روزه فقط برای جراحی، بدون ایجاد نقص عصبی یا حرکتی قابل تشخیص در آزمایشهای بعدی، به ۱۰۰٪ بقا در ۶۰ روزمیتوان دست یافت.
شی گفت: "نتایج بسیار دلگرمکننده است، اما این هنوز تحقیقات اولیهای است که در مدلهای موش انجام میشود، نه در انسانها - و این تمایز مهم است." "عملکرد تصویربرداری و درمانی آن نیز باید در مقیاس مغز انسان تأیید شود."
"اگر این روش در طول این فرآیند ادامه یابد، امید است که جراحان روزی بتوانند در طول عمل جراحی، تومور بیشتری را ببینند و پس از آن، بیشتر آنچه را که باقی میماند، درمان کنند. این یک گام معنادار در جهت کاهش عود است که همچنان یکی از بزرگترین چالشها برای افراد مبتلا به گلیوبلاستوما است."
تاریخ:1405/6/1
مهسا نعمتی
